| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 22 stycznia 1915, Breslau (Wrocław) |
| Zgon | 18 maja 1993, Brema |
| Zawód | duchowny, teolog, polityk |
| Partia | Socjaldemokratyczna Partia Niemiec (SPD) |
| Kariera publiczna | |
| Funkcja | Burmistrz Berlina Zachodniego |
| Okres urzędowania | 1966–1967 |
| Inne role | minister w rządzie Dolnej Saksonii (1948–1955); minister spraw wewnętrznych Berlina Zachodniego (od 1961) |
| Wykształcenie | |
| Studia | teologia w Breslau, Halle i Berlinie |
Heinrich Albertz był duchownym i politykiem, który łączył działalność kościelną z pracą publiczną. Zyskał rozgłos jako działacz SPD i jako burmistrz Berlina Zachodniego w latach 1966–1967.
Życiorys i wykształcenie
Albertz urodził się w rodzinie teologa ewangelickiego. Po maturze w 1933 roku studiował teologię w Breslau, Halle i Berlinie. W okresie studiów związał się z Kościołem Wyznającym i działał jako kurier w kontaktach kościelnych z Holandią i Danią.
Po studiach pracował jako nauczyciel prywatny i jako pastor. Był kilkakrotnie aresztowany. W wyniku presji politycznej wstąpił „dobrowolnie” do Wehrmachtu. Publicznie wspierał Martina Niemöllera, co doprowadziło do osadzenia go w więzieniu w Glatz.
Jak wyglądała jego kariera polityczna?
W 1946 roku Albertz wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec (SPD). W latach 1948–1955 pełnił funkcję ministra w rządzie Dolnej Saksonii kierowanym przez Hinricha Wilhelma Kopfa. W 1950 roku został wybrany do prezydium SPD.
W latach 1950–1965 kierował stowarzyszeniem Arbeiterwohlfahrt (AWO), zajmującym się opieką społeczną nad robotnikami. W 1961 roku objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych w rządzie Williego Brandta w Berlinie Zachodnim, a w 1966 roku został jego następcą na stanowisku burmistrza.
Dlaczego zrezygnował z urzędu burmistrza?
26 września 1967 roku Albertz podał się do dymisji po śmierci studenta Benno Ohnesorga. Ohnesorg został zastrzelony przez funkcjonariusza policji podczas protestu przeciwko wizycie szacha Iranu Rezy Pahlawiego. Zdarzenie to wywołało falę protestów studenckich w Niemczech w latach 1967–1968.
Późniejsze lata i incydent z 1975 roku
W latach 1970–1979 Albertz pracował ponownie jako pastor w Berlinie. 27 czerwca 1975 roku, gdy Ruch 2 Czerwca uprowadził Petera Lorenza, szefa berlińskiej CDU i kandydata CDU na burmistrza, Albertz oddał się dobrowolnie w ręce porywaczy w zamian za uwolnienie Lorenza. Poleciał z nimi do Ludowo-Demokratycznej Republiki Jemenu.
Heinrich Albertz zmarł 18 maja 1993 roku w Bremie.
