| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Friedel Apelt (ur. Frieda Raddünz) |
| Data urodzenia | 1 listopada 1902 |
| Miejsce urodzenia | Wrocław |
| Data śmierci | 2 grudnia 2001 |
| Miejsce śmierci | Friedrichshagen, Berlin |
| Zawód / rola | |
| Zawód | polityczka komunistyczna |
| Partie | KPD, później SED |
| Funkcje | posłanka landtagu, członkini Volkskammer, członkini prezydium Volkskammer, sekretarz stanu i wiceminister ds. pracy (1950–1956) |
| Kary i okresy uwięzienia | |
| Wyrok | skazana 15 sierpnia 1934 na 3 lata więzienia |
| Miejsca uwięzienia | Jauer, Mohringen, Lichtenburg |
Friedel Apelt była aktywną działaczką lewicową od lat 20. XX wieku. Zyskała rozgłos jako reprezentantka robotniczych środowisk włókienniczych, a po 1945 roku pełniła funkcje parlamentarne i rządowe w Niemieckiej Republice Demokratycznej.
Życiorys i wczesne lata
Urodziła się 1 listopada 1902 we Wrocławiu jako Frieda Raddünz. Jej ojciec pracował jako zecer. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracowała w zawodach związanych z włókiennictwem oraz jako gospodyni domowa; w latach 1917–1923 i 1927–1930 była tkaczką.
W połowie lat 20. należała do organizacji związkowej włókienników. W 1926 roku wstąpiła do Komunistycznej Partii Niemiec i objęła w strukturach regionalnych odpowiedzialność za sprawy kobiet. W tym samym roku rozpoczęła działalność parlamentarną w prowincji Dolny Śląsk, zasiadając w landtagu do 1930 roku, a następnie ponownie jako deputowana w latach 1931–1933.
Aresztowanie, więzienie i praca w czasie wojny
W lipcu 1933 została wydalona z parlamentu z powodu oskarżeń o zdradę. 15 sierpnia 1934 Volksgerichtshof skazał ją na trzy lata pozbawienia wolności. Od 1933 do 1938 przebywała w więzieniach w Jauer, Mohringen i Lichtenburgu. Po zwolnieniu pracowała w fabryce i uczęszczała do szkoły wieczorowej; w latach 1944–1945 była urzędniczką dla komendanta SS Ravensbrück (KL), a po wyzwoleniu od maja do października 1945 odpowiadała za rozprowadzanie jedzenia dla ludności cywilnej w Wittenberge.
Działalność polityczna po 1945 roku
Po wojnie współtworzyła struktury Komunistycznej Partii Niemiec w Wittenberge. Od października 1945 do lutego 1946 należała do komitetu centralnego partii i kierowała departamentem ds. kobiet. W 1946 przystąpiła do Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec (SED).
W NRD została posłanką Volkskammer i weszła w skład jej prezydium; była pierwszą kobietą na tym stanowisku. W latach 1950–1956 pełniła funkcje sekretarza stanu oraz wiceministra w ministerstwie ds. pracy.
Z funkcji sekretarza stanu i wiceministra zrezygnowała w 1956 roku ze względów zdrowotnych. Zmarła 2 grudnia 2001 w Friedrichshagen, dzielnicy Berlina.
