| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Abraham Ascher |
| Urodzony | 26 sierpnia 1928, Wrocław |
| Zawód | historyk, profesor |
| Wykształcenie | |
| Licencjat | City College (1950) |
| Magister | Columbia University (M.A., 1951) |
| Doktorat | Columbia University (Ph.D., 1957) |
| Kariera | |
| Główne miejsca pracy | Brooklyn College, Stony Brook University, Rutgers, Departament Stanu USA, National Endowment for the Humanities |
| Specjalizacja | historia Rosji; historia żydowska |
| Wybrane publikacje | |
| Najważniejsze | "The Revolution of 1905" (tom I i II), "A Community under Siege. The Jews of Breslau under Nazism" |
Abraham Ascher jest profesorem i badaczem historii, którego prace koncentrują się na końcowym okresie carskiej Rosji oraz na losach żydowskiej społeczności w okresie nazistowskim. Opublikował m.in. dwutomowe studium o rewolucji 1905 roku oraz monografię o Wrocławskich Żydach w czasach nazizmu.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w rodzinie galicyjskich Żydów, która w 1920 roku osiedliła się we Wrocławiu i prowadziła tam sklep. Jego ojcem był Jakob Ascher, właściciel sklepu przy obecnej ulicy Grabiszyńskiej 2, a matką Feiga Ascher. Po dojściu do władzy narodowych socjalistów rodzina zaczęła stopniowo emigrować; Abraham wraz z matką opuścił Wrocław w lipcu 1939 roku i wyjechał do Anglii, a w 1943 roku przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie mieszkał jego ojciec.
W 1950 roku otrzymał obywatelstwo amerykańskie. Ukończył studia historyczne: licencjat na City College (1950), magisterium na Columbia University (1951) oraz doktorat na Columbia University (1957). Ożenił się 29 czerwca 1958 roku; ma troje dzieci: Deborah, Rachel i Stephena. Jego syn Stephen L. Ascher działa zawodowo jako współprzewodniczący firmy zajmującej się postępowaniem sądowym i egzekucją papierów wartościowych.
Kariera akademicka i zawodowa
W pierwszych latach po studiach Ascher pracował jako niezależny autor scenariuszy radiowych dla Voice of America (1952). Pracował w różnych instytucjach akademickich: był instruktorem w Rutgers University (1956–57), instruktor i później adiunktem w Brooklyn College — City University of New York (instruktor 1953–57; adiunkt 1960–64; profesor nadzwyczajny 1965–70; profesor od 1970), a także adiunktem historii na Stony Brook University (1958–60). W Departamencie Stanu USA pełnił funkcję analityka badań nad międzynarodowym komunizmem w latach 1957–58.
Od 1974 do 1976 roku był przewodniczącym wydziału na Brooklyn College. W 1976 roku objął stanowisko dyrektora w Division of Education Programs National Endowment for the Humanities. W swojej karierze łączył pracę naukową z działalnością badawczą i administracyjną w instytucjach wspierających humanistykę.
Publikacje i tematy badań
Głównym obszarem badań Aschera jest historia Rosji w okresie ostatnich Romanowów. Napisał dwutomową pracę "The Revolution of 1905", składającą się z tomów "Russia in Disarray" (1988) i "Authority Restored" (1992). Zajmował się także biografią polityków tego okresu, w tym studiował postać P. A. Stolypina, opisaną w książce "P. A. Stolypin: The Search for Stability in Late Imperial Russia" (2002).
Do tematyki jego badań należą też dzieje żydowskiej społeczności Wrocławia w epoce nazizmu. W 2007 roku opublikował "A Community under Siege. The Jews of Breslau under Nazism", a jej przekład polski ukazał się pod tytułem "Oblężona społeczność. Wrocławscy Żydzi w czasach nazizmu" (2009). W analizach korzystał z szerokiego zakresu źródeł — autobiografii, pamiętników, listów, dokumentów urzędowych oraz archiwum żydowskiej gminy we Wrocławiu.
„Chociaż zawarłem w tej pracy doświadczenia mojej najbliższej rodziny podczas okresu nazistowskiego, książka opiera się przede wszystkim na kwerendzie publikowanych i niepublikowanych źródeł. Było ich wiele, należy tu zwłaszcza wymienić autobiografie, pamiętniki, listy, dzienniki, przekazy osób, które ocalały, zebrane przez różne archiwa po wojnie, ogromną liczbę dokumentów urzędów nazistowskich funkcjonujących w tym okresie we Wrocławiu, wreszcie archiwum żydowskiej gminy we Wrocławiu, które – ku mojemu zaskoczeniu – przetrwało prawie nienaruszone.”
Nagrody, stypendia i wyróżnienia
Ascher otrzymał szereg stypendiów i grantów badawczych. Był członkiem Rockefeller Foundation w latach 1963–1964 oraz stypendystą Hoover Institution (Summer Grant 1965–1966). Otrzymał stypendium Fundacji im. Friedricha Eberta (1966) oraz grant Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego w 1973 roku. Korzystał też ze stypendiów i grantów związanych z badaniami nad Rosją i humanistyką — między innymi Rosyjskiego Centrum Badawczego Uniwersytetu Harvarda (1968–69) i National Endowment for the Humanities (starszy członek 1974–75). W późniejszych latach otrzymał granty badawcze Earhart Foundation (1998, 2000, 2001).
Wyliczenie przyznanych stypendiów pokazuje zakres uznania dla jego badań zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i za granicą. Rok 1950 to data nadania mu obywatelstwa amerykańskiego.
