Pałac Królewski we Wrocławiu powstał jako barokowy zespół pałacowy w pierwszej połowie XVIII wieku i z czasem przekształcił się w reprezentacyjną rezydencję pruskich władców. W zabudowie łączy elementy architektury barokowej i neorenesansowej wynikające z kolejnych rozbudów i przebudów, a dziś pełni funkcję muzealną.
Jak powstał pierwszy budynek pałacowy?
Pierwszy pałac wzniesiono około 1710 roku z inicjatywy barona Hansa Ernta von Pein und Wechmar; prace kontynuował jego spadkobierca Johannes Ernst von Pein und Wechmat. W 1717 roku obiekt przeszedł w ręce barona Heinricha Gottfrieda von Spätgen za sumę 1333 i 1/3 pruskich talarów. Projekt przypisuje się Lucasowi von Hildebrandtowi, architektowi znanemu m.in. z wiedeńskiego Belwederu.
Pierwotny układ obejmował budynek główny usytuowany w głębi działki oraz piętrowy dom przy pierzei ulicznej, prawdopodobnie pełniący funkcję kordegardy. Elewacje charakteryzowały się siedmioosiową kompozycją, boniowanym parterem i artykulacją pilastrów wielkiego porządku. Na rycinach z tamtego czasu widoczne są detale portali balkonowych oraz rozbudowane szczyty elewacji.
Jak pałac stał się rezydencją królewską?
W 1750 roku budynek wykupił król Prus Fryderyk II Wielki, po czym pałac zaczął być określany mianem pałacu królewskiego lub fryderycjańskiego. Po przejęciu dziedziniec honorowy otoczono niskimi oficynami, a pod koniec XVIII stulecia dodano długie, wąskie skrzydło południowo-zachodnie według projektu Carla Gottharda Langhansa.
W XIX wieku Friedrich August Stüler przeprowadził kolejne rozbudowy: około 1845 roku dobudował skrzydło południowe w stylu neorenesansowym z arkadowymi pawilonami, a w latach 1858–1868 przebudował dziedziniec honorowy, tworząc klasycystyczne skrzydła północne. Pałac był centralnym elementem placu ćwiczeń (Zamkowego), który służył defiladom i podkreślał pozycję Prus w mieście. Po I wojnie światowej obiekt zaadaptowano na muzeum.
Co wydarzyło się po 1945 roku?
W czasie II wojny światowej południowe i południowo-zachodnie skrzydło pałacu spłonęły; zniszczone fragmenty wyburzono w latach 60. XX wieku. Przetrwały fragmenty kuchni i zachodni pawilon arkadowy, które po wojnie wykorzystywały lokalne instytucje kulturalne. Pozostałe części pałacu odbudowano przy okazji obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego ze składek na Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy i Kraju.
W kolejnych dekadach gmach mieścił m.in. muzea etnograficzne i archeologiczne. Po wieloletnim remoncie 19 kwietnia 2009 roku otwarto w pałacu Muzeum Miejskie z barokowym ogrodem. W odrestaurowanych komnatach pokazano wnętrza królewskie, a dwa skrzydła przeznaczono na wystawę „1000 lat Wrocławia”, gdzie zgromadzono blisko trzy tysiące eksponatów pochodzących z polskich i niemieckich zbiorów oraz instytucji kościelnych.
Informacje praktyczne
- Adres: Kazimierza Wielkiego 35, 50-077 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Godziny otwarcia: nd 10:00–18:00, śr–sob 11:00–17:00
- Telefon: +48713916958
- Strona internetowa: muzeum.miejskie.wroclaw.pl
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (3 122 opinie)
