| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 5 stycznia 1961, Wrocław |
| Zawód | saksofonista jazzowy, kompozytor, pedagog |
| Wykształcenie | Akademia Muzyczna im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu |
| Kariera | |
| Debiut | 1977 |
| Festiwale | Jazz nad Odrą, Jazz Aldia (San Sebastián) |
| Orkiestra | Polska Orkiestra im. Jerzego Semkowa Sinfonia Iuventus — dyrektor (2018–2024) |
| Dyskografia (wybrane) | |
| Albumy | Take One; Tango; Blue Rain; Bogurodzica; Reference; Salve Regina; Sanctus, Sanctus, Sanctus; Kaddish; Jazz na Hrade; Wodecki Jazz |
| Nagrody i wyróżnienia | |
| Wyróżnienia | artysta firmowy Cannonball, Drake, D’Addario; nagroda "Jazz Top" (m.in. 2015) |
| Życie prywatne | |
| Rodzice | Adam Baron (1924–1977), Marlena Milwiw (1931–2025) |
| Dzieci | Aleksander Milwiw-Baron, Adam Milwiw-Baron |
Piotr Milwiw-Baron jest rozpoznawalny jako wykonawca na saksofonie tenorowym i sopranowym oraz jako autor i lider własnych projektów nagraniowych. Występował z wieloma muzykami zagranicznymi i polskimi, a jego płyty ukazały się zarówno w kraju, jak i za granicą.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się we Wrocławiu jako syn lekarza i pisarza Adama Barona oraz aktorki Marleny Milwiw. Ukończył Akademię Muzyczną im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Debiutował na scenie w 1977 roku i już rok później otrzymał wyróżnienie jako solista na festiwalu Jazz nad Odrą.
Kariera muzyczna
W 1980 roku zdobył drugą nagrodę na festiwalu Jazz nad Odrą, a w 1984 wygrał solistyczne Grand Prix na festiwalu Jazz Aldia w San Sebastián. W swojej karierze wziął udział w nagraniu około stu płyt, współpracując z takimi artystami jak Art Farmer, Eddie Henderson, Victor Lewis i John Hicks. Jest autorem dziesięciu autorskich projektów studyjnych, wśród nich albumów nagranych w Nowym Jorku i Pasadenie.
Był współzałożycielem Traveling Birds Quintet. Pełnił funkcję koncertmistrza — pierwszego saksofonu altowego — orkiestry EBU Big Band w Sztokholmie w 1998 roku. Obecnie prowadzi własne trio, kwartet i kwintet oraz współpracuje z wybranymi europejskimi zespołami jazzowymi.
Działalność pedagogiczna i publicystyczna
Uczył saksofonu, harmonii jazzowej i improwizacji w Instytucie Jazzu PWSZ w Nysie, we Wrocławskiej Szkole Jazzu i Muzyki Rozrywkowej oraz na Kierunku Jazz IKSM Uniwersytetu Zielonogórskiego. Prowadził wykłady i warsztaty w USA, Turcji, Austrii, w Pradze, we Lwowie oraz w wielu miastach Polski.
Od 1994 do 2011 prowadził autorski program w Polskim Radiu Wrocław, a od 2012 publikuje w radioJAZZ.fm. Jest recenzentem i publicystą, autorem kilkunastu publikacji naukowych. W latach 2015–2018 pracował w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego jako doradca podsekretarza stanu i zastępca dyrektora departamentu. Wszedł też w skład komitetu wspierającego kandydaturę Karola Nawrockiego na prezydenta RP w wyborach 2025.
Praca zarządcza i odwołanie
Od września 2018 do listopada 2024 pełnił funkcję dyrektora Polskiej Orkiestry im. Jerzego Semkowa Sinfonia Iuventus. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego odwołało go z tej funkcji z dniem 22 listopada 2024 z powodu naruszenia przepisów ustawy o finansach publicznych oraz ustawy o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi.