Bastion Ceglarski to fragment systemu obronnego Wrocławia z końca XVI wieku. Powstał w 1585 w północno‑wschodniej części pasa murów zewnętrznych otaczających Nowe Miasto i był elementem modernizowanych fortyfikacji miejskich.
Historia
Bastion zaprojektowano w systemie nowowłoskim. Autorem projektu był Hans Schneider von Lindau, architekt i fortyfikator działający na Pomorzu i Śląsku. Pierwotnie w miejscu bastionu znajdowała się basteja flankująca Bramę Ceglarską.
Obiekt wyposażono w kazamaty. W późniejszym okresie dodano rawelin i kawalierę. Po likwidacji fortyfikacji miejskich po 1807 roku bastion zburzono wraz z murami zewnętrznymi; teren wyrównano i przekształcono w wzgórze widokowe wchodzące w skład promenady spacerowej.
Gdzie we Wrocławiu znajduje się Wzgórze Polskie?
Wzgórze, które powstało na miejscu bastionu, otrzymało nazwę Holtei Höhe na cześć Karla von Holteia i stało się polem dla pomnika z jego popiersiem. Po 1945 roku nazwę zmieniono na Wzgórze Polskie. Obszar wzgórza tworzy czworobok wyznaczony ulicami Garncarską, Purkyniego, Promenadą Staromiejską oraz Bulwarem Xawerego Dunikowskiego biegnącym wzdłuż Odry.
Co pozostało z Bastionu Ceglarskiego?
Z dawnej struktury bastionu zachowały się fragmenty murów, portal oraz działobitnia, czyli stanowisko ogniowe działa. Kazamaty istnieją nadal, lecz zalegają je zasypane przestrzenie. Prace konserwatorskie nad obiektem prowadzono w latach 70. i 80. XX wieku, jednak nie doprowadzono ich do zakończenia.
Prace konserwatorskie i plany remontowe
W ostatnich dekadach nie ukończono wcześniej podjętych zabiegów zabezpieczających. Na rok 2025 zaplanowano remont tarasu artyleryjskiego oraz rekonstrukcję trzech stanowisk artyleryjskich.
Informacje praktyczne
- Adres: Jana Ewangelisty Purkyniego, 52-443 Wrocław — wyznacz trasę w Google Maps
- Ocena w Mapach Google: 4,6 (2 658 opinii)
